คิม มุน จอง

คิม มุน จอง

ใครคนหนึ่งที่คุณอยากที่จะร่วมงานด้วย

ผู้อำนวยการคิมมุนจองคือเทพธิดาแห่งเทพธิดาทั้งปวง เธอได้รับการค้นพบจากการแสดงดนตรีบนเวทีของบรรดาเทพธิดานับไม่ถ้วน ถึงแม้ว่าดนตรีนั้นจะไม่เคยแสดงในเกาหลีมาก่อนเลยก็ตาม แต่ผู้คนก็ไม่ลังเลที่จะเข้าร่วมทันทีเมื่อเห็นชื่อคิมมุนจอง โดยพวกเขาเข้าร่วมทีมด้วยความเต็มใจ ราวกับว่าเป็นการผจญภัยอันน่าตื่นตาตื่นใจเมื่อเธออยู่รอบๆ
“พวกเขาคิดแบบนั้นจริงๆใช่ไหม? ฉันรู้สึกขอบคุณจริงๆเวลาที่มาทำงาน หนึ่งในหลักการของฉันคือทำออกมาให้ ‘ดี’ ซึ่งฉันมักจะบอกกับผู้บังคับบัญชาพนักงานฝึกหัด และพนักงานของฉันให้ทำให้ ‘ดี’ แต่ไม่ต้องใช้พยายามทำในสิ่งที่ ‘ยาก’ มันเป็นสิ่งที่สำคัญอย่างยิ่งสำหรับผู้ที่ทำงานบนหรือรอบเวทีเหมือนกับพวกเรา เวทีคือสถานที่ที่น่ากลัว คุณต้องทำทุกสิ่งให้จริง ทีม
งานทุกคนของเราต้องมีความสมบูรณ์ในการทำเวทมนตร์ให้เกิดขึ้นกับนักแสดง วงออเคสตร้า ช่างจัดแสง ช่างแต่งหน้า ทีมเสียง และคนอื่นๆ โดยเฉพาะคนที่ได้รับการเลือกและคนที่เหมาะที่สามารถอยู่บนเวทีและต้องมีความรับผิดชอบรวมถึงรู้สึกผูกพัน ดังนั้นฉันจึงพยายามที่จะเคารพคนที่ทำงานกับฉันและรู้สึกขอบคุณสำหรับเวทีด้วย”
นั่นคือเหตุผลว่าทำไมผู้อำนวยการคิมจึงมักย้อนกลับไปมองที่ตัวเธอเองก่อน เธอพยายามที่จะเรียนรู้และจดจำให้ได้มากขึ้น เธอจึงควรพิสูจน์ตัวเองไม่ใช่แค่อารมณ์ความรู้สึกเท่านั้น ซึ่งมันมีประสิทธิภาพมากขึ้นเมื่อได้อธิบายบางอย่างมากกว่าการบังคับผู้อื่นยามที่คุณทำงานร่วมกับพวกเขา
“ฉันเลือกความมีเสน่ห์ที่อ่อนโยน โดยที่ฉันช่วยพวกเขาให้เข้าใจและผสมผสาน ‘สิ่งที่ดี’ กับคนอื่นแทนที่จะตะโกนหรือบังคับพวกเขาให้ทำบางสิ่งบางอย่างให้ มันเป็นสิ่งที่สนุกและน่าสนใจในการค้นพบและสำรวจศักยภาพของพวกเขา”

ความหลากหลายของผู้คนที่ชื่อ คิม มุน จอง แต่ คิม มุน จอง ของประเทศเกาหลี

ฉันไม่รู้ว่าจะเรียกผู้อำนวยการคิมว่าอย่างไรดี เธอเป็นผู้กำกับดนตรีในละครเพลง ผู้ควบคุมและนักแต่งเพลง อาจารย์สอนดนตรีให้กับนักเรียนมากมาย และผู้ประเมินในการรายการที่ออกอากาศทางโทรทัศน์
“ฉันมีงานมากมาย และฉันทำงานอย่างต่อเนื่องกับผลงานที่เพิ่มมากขึ้น ซึ่งสิ่งที่น่าสนใจคือมันมีโอกาสในการหนีการทำงานล่วงเวลาได้น้อยมาก มันไม่ใช่เพราะฉันคุ้นเคยแต่ฉันคิดว่าฉันได้เรียนรู้ในการจัดการกับมัน ซึ่งตอนที่ฉันเป็นมือใหม่ฉันก็ถูกลากเข้าไปทำงานล่วงเวลาแต่ฉันคิดว่าตอนนี้ฉันสามารถควบคุมมันได้แล้ว ดังนั้นฉันจึงสนุกไปกับสิ่งที่ฉันทำแต่รู้สึกว่างานที่ทำนั้นง่ายขึ้นเมื่อเวลาผ่านไป
“เมื่อ < ภาพวาดโดเรียน เกรย์ > ที่มีนัยยะถึงสุนทรีนิยมของออสการ์ไวลด์ ได้ปล่อยออกมาในแนวดนตรีสร้างสรรค์ในประเทศเกาหลี ผู้คนมากมายประหลาดใจไปกับท่วงทำนองที่งดงาม มืดหม่นแต่สว่าง ดนตรีที่เนิบช้าบรรเลงในเวลาที่ใช่คือหนึ่งในงานของเธอ
“การทำงานของผู้กำกับเพลงเหมือนกับสะพานที่เชื่อมต่อ เวที วงออเคสตร้า และผู้ฟัง ซึ่งนี่คืองานของผู้กำกับในสายงานนี้

อย่างไรก็ตามฉันยังคงกระหายการแปลเพลง ในทางกลับกันผู้ควบคู่เพลงได้สร้างองค์ประกอบภาพของการแสดงที่สร้างสรรค์ และเป็นแนวคิดกว้างขึ้นกว่าผู้กำกับเพลงเล็กน้อย ผู้ควบคุมจัดการและแก้ไขเพลงที่มีอยู่เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพให้กับมัน นี่คือเป็นสิ่งที่น่าตื่นเต้นมากๆ ฉันคิดว่าการแต่งเพลงคือเรื่องราวทั้งหมดที่แตกต่างกัน คุณต้องอดทนกับมันแต่รับรองว่ามันคุ้มค่าจริงๆ” เธอปรารถนาที่จะสร้างและแต่งผลงานให้มากขึ้น เธอหวังว่าเธอจะได้แต่งเพลงให้กับโรงละครเล็กๆ และเดินไปตามทางที่ไม่มีใครเคยเดินมาก่อน อย่างไรก็ตามเธอไม่เคยลืมที่จะแก้ปัญหาที่แสนพิเศษในทุกๆปีใหม่ เธออยากที่จะเรียนดนตรีตั้งแต่พื้นฐาน
“ตอนที่เราเปิดตัวซอพยอนเจครั้งแรก ฉันครุ่นคิดว่าตัวตนของฉันคือนักดนตรีเกาหลี ฉันคิดถึงคุณค่าและความสำคัญของดนตรีเกาหลี แล้วมองกลับมามองตัวเอง ฉันใคร่ครวญดวงตาของฉันมองออกไปที่ซงฮวาผู้ที่ตอนนี้กลายเป็นอาจารย์ไปแล้ว ซึ่งแบรนด์ใดๆก็ตามที่สนับสนุนมุมมองไปสู่วัฒนธรรมประเพณีเหมือนกับโซลวาซูกระตุ้นให้ฉันคิดเกี่ยวกับมุมมองของฉัน และสิ่งที่ฉันควรทำในอนาคต ฉันอยากจะกลับไปเรียนก่อนที่มันจะสายเกินไป”
เมื่อถึงเวลาที่จะบอกลาปีที่ผันผ่านและกล่าวทักทายปีใหม่ที่มาถึง คุณจะได้รับการกระตุ้นให้ดูการแสดงบนเวที ซึ่งคุณต้องอดทนที่คุณไม่สามารถควบคุมเวลาที่ผ่านไปกับความงดงามของงานศิลปะที่สร้างโดยมนุษย์ได้ จิตใจปั่นปวนของคุณที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นและความกลัวได้รับการคืนสมดุลภายใต้การควบคุมการเคาะจังหวะด้วยไม้บาตันของเธอ คุณจะรู้สึกถึงความสบายและมีความสุขได้ทันที นั่นคือเหตุผลว่าทำไมคุณถึงรู้สึกขอบคุณในทุกๆปี ซึ่งผู้อำนวยการคิม จอง มุน ก็ยังคงทำงานของเธอ