Bernd Halbherr

ฉันสงสัยว่าคุณรู้สึกอย่างไรเกี่ยวกับประเทศเกาหลีใต้ มีความแตกต่างอย่างไรกับประเทศเยอรมันในแง่ของเชื้อชาติหรือลักษณะเฉพาะ

ก่อนที่ผมจะเดินทางมาครั้งแรกในปี 1995 ผมไม่มีข้อมูลเกี่ยวกับประเทศเกาหลีใต้เลย มุมมองครั้งแรกของผมคือเป็นประเทศที่ประชากรหนาแน่น มีพลัง และค่อนข้างจอแจ ถ้าเปรียบเทียบกันในแถบเอเซีย เยอรมันมีความคล้ายคลึงประเทศญี่ปุ่นในขณะที่เกาหลีใต้โดดเด่นไปทางศิลปะคล้ายกับประเทศทางยุโรปตอนใต้เช่นอิตาลีหรือสเปน ซึ่งจะสื่อสารแบบตรงไปตรงมา ไม่อ้อมค้อม ผมคิดว่าคุณลักษณะพวกนี้ถูกสื่อออกมาอย่างชัดเจนในสถาปัตยกรรมเกาหลี ผมเรียนรู้หลายอย่างผ่านสถาปัตยกรรมเกาหลี รวมทั้งสถาปัตยกรรมแบบดั้งเดิมด้วย สถาปัตยกรรมโบราณของเกาหลี สื่อให้เห็นถึงความงามตามแบบฉบับเกาหลี รวมไปถึงภูมิอากาศ วัฒนธรรม และประวัติศาสตร์ของเกาหลีใต้



ภูมิประเทศหรือทิวทัศน์ของเกาหลีใต้ที่ใดที่น่าจดจำมากที่สุดสำหรับคุณและคุณคิดว่าสีอะไรสามารถบ่งบอกความเป็นประเทศเกาหลีใต้ได้ดีที่สุด

มีทิวทัศน์หลายแห่งในประเทศเกาหลีที่น่าประทับใจ เช่น ภูเขา Halla และทะเลใต้เจจู รวมไปถึงภูเขา Seorak ที่ดูแตกต่างในทุกฤดู เพราะเหตุนี้ จึงยากที่จะหาสีสีเดียวมาบรรยายได้ ผมขอเลือกสีเหลืองสดสำหรับช่วงฤดูร้อนและสีฟ้าอ่อนสำหรับฤดูใบไม้ร่วง



มีเหตุผลพิเศษสำหรับคุณรึเปล่าในการนำภาพถ่ายมาผสมผสานกับงานของคุณ

ในระยะแรก ผมลองใช้กระจกในการสะท้อนภาพบางส่วนของภูมิทัศน์ จากนั้นผมก็ฉุกคิดขึ้นได้ว่าน่าจะเป็นการดีถ้าหากนำภาพถ่ายมาประกอบด้วย เพราะมันเป็นงานอดิเรกของผมตั้งแต่ผมยังเด็ก การถ่ายภาพสามารถจับภาพวัตถุใดก็ได้ ไม่ว่าจะเป็นโบสถ์ โรงเรียน หรือแม้กระทั่งบ้านทรงเกาหลีแบบดั้งเดิมไปจนถึงโรงแรมทั่วไปในประเทศเกาหลีใต้

ผลงานของคุณมีทั้งภูมิทัศน์แบบธรรมชาติและสถาปัตยกรรมในเมือง คล้ายๆแผนที่ คุณคิดว่าผู้ชมจะสามารถเห็นอะไรผ่านเรื่องราวพวกนี้

ผมไม่มีความต้องการที่จะสื่อถึงข้อความใดข้อความหนึ่ง ผมว่านั่นคือการสื่อสารที่ไร้ความหมาย สิ่งที่สำคัญสำหรับผมคือประสบการณ์ส่วนตัว ผมต้องการให้ผู้ชมเป็นจุดศูนย์กลางและเป็นตัวละครเอกในโลกที่ถูกสร้างขึ้นมาใหม่โดยอิงจากโลกปัจจุบัน นั่นคือปรัชญาหลักของยุโรปที่ผมได้เรียนรู้ในยุคของตัวเอง ว่า “ผมคือจุดศูนย์กลางของโลก” ป่าเขา เมือง และวิวยามค่ำตืน คือภาพพาโนรามาที่ห้อมล้อมตัวผม ผมต้องการให้พวกเขาสัมผัสถึงโลกที่เคลื่อนไหวและเปลี่ยนแปลงรอบๆตัว



งานศิลปะมักบ่งบอกถึงความเชื่อและหลักปรัชญาของศิลปินในการมองโลก คุณคิดว่ามันตรงกับตัวคุณหรือไม่

ผมไม่มีเจตนาที่จะแฝงระบบปรัชญาใดๆในงานของผม ผมไม่ได้มีปรัชญาหรือศาสนาที่เชื่อถือเป็นการส่วนตัว แต่ถ้าให้ผมเลือกศาสนาที่คล้ายคลึงกับบทปรัชญาที่สื่อออกมาทางผลงานของผม นั่นคงเป็นศาสนาพุทธ เพราะศาสนาพุทธเน้นย้ำเรื่องวงเวียนของชีวิต เรื่องความตาย การเกิดใหม่ การอยู่ร่วมกับผู้อื่น และกฎแห่งธรรมชาติมากกว่าการปฏิบัติตามกฏหรือข้อบังคับ

คุณมองเห็นอะไรในอนาคตของศิลปินเกาหลี ในฐานะผู้ฝึกสอนไม่ใช่ในฐานะศิลปิน

นักเรียนของผมมาจากพื้นฐานที่ต่างจากผม ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของวัฒนธรรมหรืออุปนิสัย ผมจึงไม่หวังให้พวกเขาซึมซับทุกอย่างจากผม และไม่ต้องการเปลี่ยนมุมมองของพวกเขา ผมเคารพในแนวคิดเขาและหวังว่าเขาจะไม่สูญเสียความเป็นเอกลักษณ์และแนวทางการคิดแบบใหม่ๆแม้ว่าเขาจะได้รับอิทธิพลจากผม มีสิ่งหนึ่งที่ผมเสียดาย นั่นคือ การจะเป็นศิลปินที่ดี เขาควรจะมีเอกลักษณ์ที่แต่งต่าง นักเรียนของผมล้วนเป็นคนที่มีความสามารถแต่ยังขาดไอเดียและคอนเซ็ป



คุณวางแผนจะทำอะไรในอนาคต

ผมมีแผนจะจัดนิทรรศกาลในเดือนธันวาคม ผมต้องการที่จะนำเสนอรูปแบบใหม่ๆของภาพออนไลน์และภาพสามมิติแบบสนุกๆ นอกเหนือจากงานภาพทรงกลม หากคุณถามถึงแผนการอนาคตในระยะยาว ผมตอบได้เลยว่าผมไม่เคยใช้ชีวิตตามแบบแผนเลย ทุกวันนี้ผมเป็นศาสตราจารย์ซึ่งเป็นอะไรที่เหนือความคาดหมายอย่างมาก และผมกลายเป็นสามีและพ่อ ต้องขอบคุณลูกชายของผม โนอา เพราะผมไม่เคยมีแพลนว่าจะแต่งงานเลย (หัวเราะ)