กายและใจบรรเทาลงด้วย “มุลมาจิ”

ไม่มีจุดเฉพาะเจาะจงที่จะระบุว่าเมื่อไหร่ฤดูร้อนจะเริ่มต้นหรือสิ้นสุด ในทางดาราศาสตร์ ฤดูร้อนเริ่มจากฮาจิ (กลางเดือนมิถุนายน) ไปจนถึงฤดูใบไม้ร่วง (กลางเดือนกันยายน) ขณะที่กรมอุตุนิยมวิทยาระบุว่า ฤดูร้อนเริ่มเดือนมิถุนายนถึงสิงหาคม ตามการโคจรของฤดูกาล ฤดูร้อนจาก อิพฮา (ต้นเดือนพฤษภาคม) ถึงวันก่อนมิถุนายนวัน อิพชู (ต้นเดือนสิงหาคม) อย่างไรก็ตามช่วงฤดูร้อนที่ร้อนที่สุดจะอยู่ในเวลาเดียวกันในแต่ละปี คือเดือนกรกฎาคม ซึ่งเป็นเดือนของ โซชอ, แคชอ, โซบอคและ ทุงบอค (เดือนมิถุนายนในปฏิทินจันทรคติ) ซึ่งช่วงกลางฤดูร้อนอากาศจะร้อนน้อยกว่าช่วงต้นฤดู นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไม “มุลมาจิ” (เทศกาลอวยพรด้วยน้ำ) ซึ่งเป็นประเพณีที่นิยมมากในฤดูร้อน เฉลิมฉลองในวัน อูตู (15 มิถุนายนของปฏิทินจันทรคติ) ซึ่งเป็นเสมือนหัวใจของฤดูร้อน ยูตู เป็นคำเรียกสั้นๆของ คงรโยซูดูมอคยอก ซึ่งหมายถึงท่าทางของการอาบน้ำสระผมในน้ำของชาวตะวันออก ทยูคกิ คิม เป็นนักเขียนระหว่างราชวงศ์โครยอในศตวรรษที่ 13 เขาเขียนเกี่ยวกับอารยธรรม มุลมาจิ ที่ได้รับอิทธิพลมาจากอาณาจักรชิลลา อย่างใน คย็องจู มีการเฉลิมฉลอง ยูตู ในวันที่ 15 ของเดือนมิถุนายน โดยจะ ล้างผมในน้ำจากตะวันออกเพื่อที่จะขจัดปัดเป่าสิ่งไม่ดีออกไป หลังจากนั้นก็จะดื่มกันอย่างสนุกสนานกับ “คิมกอชาจิม”

เครื่องดื่มแอลกอฮอลล์เสิร์ฟในเดือน ยูตู เรียกว่า ยูตูอึม. ยูตูมุลมาจิ ไม่ได้หมายถึงแค่เฉพาะการล้างร่างกายในน้ำเย็น แต่มันยังรวมถึงพิธีกรรมอันบริสุทธิ์ในการชำระล้างร่างกายและจิตใจ ไล่สิ่งชั่วร้ายอีกด้วย ซึ่งผู้หญิงไม่ได้รับอนุญาตให้สระผมหรืออาบน้ำในที่แจ้ง หลังเทศกาลมุลมาจิ ผู้คนรวมตัวเพื่อมีส่วนร่วมใน ยูตูชีออนชิน ซึ่งพิธีกรรมเกี่ยวกับผลไม้สด บะหมี่ (ยูตูมยอน) และขนมแป้งสาลีให้บรรพบุรุษ ตลอดสองฝั่งแม่น้ำและหุบเขาคราคร่ำไปด้วยผู้คนที่มาร่วมเฉลิมฉลองวันยูตู เพราะเขาเชื่อว่าทำร่างกายให้เย็นในเดือน ยูตู จะช่วยให้สุขภาพพวกเขา ดีแม้อากาศจะร้อนก็ตาม และช่วยป้องกันโรคในฤดูร้อนอีกด้วย ยูตูเป็นพิธีกรรมดั้งเดิมที่มีเฉพาะในเกาหลี ส่วนประเพณีอื่นในฤดูร้อน เช่น ดันโน นั้นสามารถพบได้ในเกาหลี จีน และญี่ปุ่น อย่างไรก็ตามเทศกาลมุลมาจิ ของวันยูตูมีเฉพาะในคาบสมุทรเกาหลีเท่านั้น “ชูยงพยอน” ซึ่งตีพิมพ์โดย ทงยู จุง นั่นเป็น ซิลฮัล นักวิชาการจากช่วงปลายราชวงศ์โชซอน “เฉพาะวันยูตู เท่านั้นที่เป็นธรรมเนียมดั้งเดิมของ พื้นที่นี้ ส่วนวันหยุดอื่นๆนั้นมาจากของจีน” ฮักยู จุง ซึ่งเป็นบุตรคนที่สองของ ยัคยาง จุง ที่ร้องเนื้อเพลงใน Yuwollyeong ของ ‘Nonggawollyeongga’ “ซัมบอก คือ ซอกจีออล และ ยูตู คือ เกล โดยไปร่วมกันรับแตงเกาหลีและบดแป้งสาวลีนำไปทำเป้นก๋วยเตี๋ยว เพื่อถวายพระเจ้า ที่ศาลเจ้า และเพลิดเพลินสนุกสนานกับอาหารตามฤดูกาล ซึ่งผู้หญิงจะเก็บแป้งสาลีเพื่อทำยีสสำหรับ ยูตูก๊อก”