สายลมเป็นดั่งมิตรยามอากาศร้อนในช่วงคิมหันตฤดู

พัดในภาษาเกาหลีเรียกว่า “พูแช” หมายถึง ไม้แห่งสายลม พัดกลายเป็นของขวัญที่แสนวิเศษที่พวกเขาสามารถใช้ประโยชน์ได้ในชีวิตประจำวันและก็ยังมีการตกแต่งให้สวยงามด้วย ตามที่มีบันทึกใน <ทงกุกเซชีกี> กระทรวงหัตถกรรมผลิตพัดขึ้นในวันทาโนเพื่อให้กษัตริย์นำไปแจกจ่ายให้กับเหล่าเสนาบดี ขุนนาง และข้าราชบริพารที่อยู่ในพระราชวัง จนกระทั่งปลายราชวงศ์โชซอนพัดไม่ได้ผลิตเพียงเพื่อให้ความเย็นยามหน้าร้อนเท่านั้นแต่มันยังช่วยไล่แมลง ปกป้องผิวหน้าจากอันตรายของดวงอาทิตย์ รวมไปช่วยในการจุดไฟอีกด้วย ดังนั้นมันจึงถูกนำไปใช้อย่างแพร่หลายในทุกชนชั้น โดยพัดแบ่งเป็น 2 ชนิด คือ “พัดพับได้” ทำจากกระดาษทากาวติดลงบนกรอบ ขณะที่ “พัดพังกู” จะมีลักษณะเป็นวงกลมทำจากผ้าทอ, ผ้าไหม หรือกระดาษ ทากาวติดลงบนกรอบให้เหล่าหญิงสาวได้เพลิดเพลินยามอยู่บ้านในช่วงหน้าร้อน เหตุผลที่พวกเขาตกแต่งพัดด้วยลวดลายของแทกึก, ดอกบัว, ใบบัว และรูปทรงหลากสีสันอื่นๆ แทกึกซอนเป็นชนิดของพัดที่มีลวดลายแทกึกเป็นพื้นหลังและดูมีสีสันมากยิ่งขึ้นด้วยการแบ่งพื้นที่รวมทั้งใช้สีที่ตัดกันอย่างชัดเจน โดยผลิตและใช้กันเฉพาะในประเทศเกาหลีเท่านั้น แทกึกสะท้อนให้เห็นถึงหลักการที่เป็นสากลประกอบไปด้วย หยินและหยาง สีที่เป็นตัวแทนแห่งสรรพสิ่งในจักรวาลไหลเวียนเป็นวงกลม