คิม จุนยอง

ครั้งแรกที่เห็นงานศิลปะบนวัสดุ ทำให้ฉันนึกถึงภาพของดอกไม้ยามผลิบานขึ้นมาทันที
ผมรู้สึกมีความสุขที่ได้ยินแบบนั้น เพราะดูเหมือนว่าความตั้งใจของผมกลายเป็นสัญชาตญาณไปซะแล้ว อย่างที่คุณได้กล่าวเอาไว้ ผมตั้งชื่อมันว่า “ลงไปสู่เหวลึก” ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของคอลเลกชันดอกไม้ เมื่อใดที่คุณมองมันจากด้านบนจะรู้สึกเหมือนคุณกำลังถูกดึงเข้าไปด้านใน โดยปกติแล้วผลงานของผมจะมีความหนาแต่ผลงานชิ้นนี้มีความบางเป็นพิเศษ ถือว่าเป็นคอลเลคชั่นที่หายากสำหรับนักสะสมเลยทีเดียว ผมใช้เทคนิคการไล่ระดับสีเพื่อโชว์ให้เห็นถึงสีสันภายในของแก้ว


ฉันสงสัยว่าคุณทำให้ความหนาของแก้วค่อยๆบางลงได้อย่างไร
โดยทั่วไปเครื่องแก้วจะใช้เทคนิคการเป่าลมผ่านท่อเหล็กแล้วจึงนำมาขัดผิวให้เรียบ ซึ่งขั้นตอนนี้จะช่วยลดระดับความหนาของพื้นผิวได้ และความหนาที่แตกต่างกันจะช่วยถ่ายทอดความหลากหลายของแสงออกมา ซึ่งหนึ่งในคุณสมบัติที่สำคัญที่สุดของแก้วคือความโปร่งใสที่ให้แสงผ่านได้ ผมเลือกเทคนิคนี้เพื่อให้ได้ประโยชน์มากที่สุด โดยลักษณะจะคล้ายกับแสง เงา และเฉดสีของหมึกที่ใช้ในการวาดภาพ

เพราะเหตุใดคุณถึงเลือกเครื่องแก้วทั้งๆที่ไม่เป็นนิยมเฉกเช่นเครื่องปั้นดินเผา
ผมชื่นชอบในงดงามของคริสตัลก่อนที่ผมจะเข้าวิทยาลัย ซึ่งผมคาดหวังว่าจะผลิตผลงานที่งดงามออกมาด้วยความพึงพอใจ แต่ในความเป็นจริงมันไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะแสดงความงามดังกล่าวออกมา ขณะที่คุณรับน้ำหนัก 10 กิโลกรัมของแก้วไว้ที่ปลายของท่อเหล็กด้วยความรู้สึกเหมือนมีเด็กกระโดดกวัดแกว่งไปมา ด้วยลักษณะของแก้วที่อยู่ในรูปแบบของเหลว ผลงานของผมส่วนใหญ่มีน้ำหนักราวๆ 30-40 กิโลกรัม ดังนั้นผมจึงจำเป็นต้องมีผู้ช่วยถึง 7 คน โดยผมขอความช่วยเหลือจากเพื่อนๆศิลปินที่มีความแข็งแรงพอที่จะรับน้ำหนักงานของผมได้ ซึ่งผมคิดว่าผมคงไม่สามารถที่จะสร้างงานได้เมื่ออายุมากขึ้น


ชีวิตคือบทเรียน และฉันสงสัยว่าคุณพัฒนาฝีมือมาจนถึงระดับนี้ได้อย่างไร
วิชาหลักของผมคือศิลปะเครื่องเคลือบดินเผา ดังนั้นผมจึงพยายามสร้างสรรค์ผลงานด้วยความรู้สึกแบบเครื่องเคลือบดินเผาผ่านวัสดุที่เป็นแก้วตลอดระยะเวลากว่า 10 ปีตั้งแต่จบการศึกษา และนี่คือกระบวนที่ทำให้ผมค้นพบตัวตน กระทั่งในปี 2006 ผมรู้สึกว่ามีบางอย่างหายไปจากชีวิต ผมจึงตัดสินใจเลิกผลิตผลงานทั้งหมดนานถึง 4 ปี ซึ่งช่วงนั้นผมได้พบปะพูดคุยกับศิลปินมากมายและพยายามหาวิธีการต่างๆในการสร้างผลงานนอกเหนือจากการเป่า นั่นทำให้ผมค้นพบเรื่องสีผ่านการขัด แม้ว่ามันจะไม่ได้ผลแต่ก็ถือว่าเป็นประสบการณ์ที่คุ้มค่าที่ทำให้ผมเป็นผมในวันนี้


ฉันอยากถามคุณเกี่ยวกับแผนการในอนาคตอันใกล้และระยะยาว
มีหลายสิ่งที่ผมอยากทำและมีอีกหลายอย่างที่ผมอยากจะพูด อย่างที่ผมเคยบอกเอาไว้ว่า นี่เป็นงานที่หนักหนาเอาการที่ผมไม่สามารถทำแบบนี้ได้ในอีก 10 ปีข้างหน้า แต่ผมอยากสื่อสารออกไปในวงกว้างอย่างแพร่หลายกับคนอื่นๆด้วยการผลิตสินค้าที่ง่ายต่อการใช้สามารถใช้ประจำในทุกวัน


จากนั้นคุณต้องเปลี่ยนแนวทางในการคิดหรือหัวข้อ?
ใช่ ซึ่งตอนนี้แนวคิดของผมมาจากดอกไม้และเมล็ดพันธุ์ตามธรรมชาติ ผมแสดงออกมาในอารมณ์ความรู้สึกต่างๆ ซึ่งระหว่างที่ผมเดินทางท่องเที่ยวไปกับครอบครัว ผมอยากที่จะเก็บรวบรวมเอาสีสันต่างๆที่พบเจอ อาทิ สีของพระอาทิตย์ยามรุ่งอรุณ หรือความงามในความเศร้า หัวใจที่แหลกสลายยามพระอาทิตย์ตกดิน นอกจากนี้ผมยังมุ่งเน้นกับทำงานผ่านเลนส์ ซึ่งผมได้รับอิทธิพลมาจาก “อนิช กาปูร์” ด้วยคุณสมบัติความโปร่งใสของแก้วที่ดูดซึบพื้นที่โดยรอบ ดังนั้นผมจึงแกะสลักแก้วเป็นเลนส์เว้าเพื่อสร้างภาพที่หลากหลายในผลงานแต่ละชิ้น ซึ่งผมตั้งใจที่จะศึกษาหาความรู้เกี่ยวกับเลนส์เพิ่มเติม


คุณมีความกังวลในฐานะที่คุณเป็นศาสตราจารย์ หรือในฐานะศิลปินหรือไม่
ผมเริ่มสอนหนังสือในปี 2000 และเป็นอาจารย์ในมหาวิทยาลัยชองจูในปี 2011 ถือว่าเป็นเวลาที่ไม่นานเท่าไหร่นัก แรกเริ่มเดิมทีผมอยากสร้างนักศึกษาของผมทุกคนให้เป็นศิลปิน แต่ในความเป็นจริงแล้วมีเพียง 2-3 คน จากทั้งหมด 50 คนเท่านั้นที่กลายเป็นศิลปินแบบเต็มตัว ดังนั้นผมจึงไม่พยายามขวนขวายเตรียมความพร้อมให้พวกเขาประสบสำเร็จในฐานะผู้เชี่ยวชาญหรือศิลปิน แต่มุ่งเน้นช่วยให้เรียนรู้เกี่ยวกับสังคมผ่าน “แก้ว” ซึ่งส่วนใหญ่แล้วพวกเขากำลังมองหางานทำ แน่นอนถ้าพวกเขามีเครื่องมือที่สร้างสรรค์เขาจะสามารถนำไปปรับใช้เพื่อให้เข้ากับงานต่างๆได้อย่างง่ายดาย นักศึกษาส่วนใหญ่มองหางานด้านการออกแบบหรือบริษัทออกแบบตกแต่งภายใน ซึ่งพวกเขาบอกกับผมว่าประสบการณ์จากงานแก้วช่วยพวกเขาได้มากทีเดียว


ฉันอยากถามคุณเกี่ยวกับแผนการในอนาคตอันใกล้และระยะยาว
มีหลายสิ่งที่ผมอยากทำและมีอีกหลายอย่างที่ผมอยากจะพูด อย่างที่ผมเคยบอกเอาไว้ว่า นี่เป็นงานที่หนักหนาเอาการที่ผมไม่สามารถทำแบบนี้ได้ในอีก 10 ปีข้างหน้า แต่ผมอยากสื่อสารออกไปในวงกว้างอย่างแพร่หลายกับคนอื่นๆด้วยการผลิตสินค้าที่ง่ายต่อการใช้สามารถใช้ประจำในทุกวัน