โซ ดง โฮ

โซ ดง โฮ

소동작 작가

การอาศัยอยู่ใน ‘อึลจิ-โร’ สถานที่ที่น่าดึงดูดใจ แต่กลับไม่สบายใจเนื่องมาจากการพัฒนาใหม่และปัญหาอื่นๆ
อึลจิ-โร เป็นสถานที่ที่มีความพิเศษเฉพาะด้วยวัสดุและเทคโนโลยี ผมคุ้นเคยกับมันตั้งแต่ผมอยู่โรงเรียน มันเป็นสถานที่ที่ดีที่สุดสำหรับนักออกแบบเพราะคุณสามารถที่จะหสวัสดุและเทคนิคต่างๆที่หลากหลายในพื้นที่ ผมได้รับความช่วยเหลือมากมายจากร้านค้าใกล้เคียงที่เข้าใจเกี่ยวกับงานของผมอย่างลึกซึ้ง



ฉันรู้ว่าคุณกำลังตั้งใจทำงานเกี่ยวกับเฟอร์นิเจอร์และไฟ คุณสามารถระบุลักษณะในการสร้างงานของคุณได้หรือไม่?
สำหรับผมเฟอร์นิเจอร์ โคมไฟ งานออกแบบทั่วไป และแม้กระทั่งงานกำกับศิลป์ ต่างก็เป็นเพียงผลงานจากความใฝ่รู้และการไตร่ตรองของผม ผมอยากเป็นดีไซเนอร์ที่เสาะหาและสร้างงานอย่างต่อเนื่องด้วยวัสดุที่หลากหลาย อีกนัยหนึ่งก็คืองานของผมคือกระบวนการของการไตร่ตรองที่ไม่มีที่สิ้นสุด วัตถุอะไรที่จะไปได้กับคุณสมบัติของวัสดุที่ผมค้นพบ ซึ่งสิ่งที่ทำให้ผมแตกต่างจากดีไซเนอร์คนอื่นๆอาจจะเป็นการค้นพบวัสดุสำหรับการสร้างสรรค์โคมไฟมากกว่าการสร้างเฟอร์นิเจอร์



‘소동작 작가의 대표작
‘소동작 작가의 대표작

งานดีไซน์แบบไหนที่คุณกำลังสนใจ ภายใต้การสำรวจวัสดุที่หลากหลายของคุณ
ผมเชื่อว่าเมื่อถึงจุดๆหนึ่งงานออกแบบไม่จำเป็นต้องมีการใช้งานหรือประโยชน์ โดยประโยชน์ใช้สอยอาจไม่ใช่จุดประสงค์หลักแต่ผมต้องสร้างสรรค์งานออกแบบจำลอง ซึ่งผมกำลังคิดพิจารณาถึงอัตลักษณ์และสีของฉันในฐานะที่เป็นดีไซเนอร์คนนึง การคิดถึงระยะเวลาที่ผมทุ่มเทกับการเป็นดีไซเนอร์ คุณอาจจะบอกว่ามันเป็นตัวตนของผมในฐานะที่เป็นดีไซเนอร์ชาวเกาหลี นั่นคือเหตุผลว่าทำไมผมถึงเรียนรู้เทคนิคที่แตกต่างของงานฝีมือแบบดั้งเดิมเมื่อใดก็ตามที่มีโอกาส



อะไรคือผลลัพธ์จากการคิดไตร่ตรองของคุณ?
ก่อนที่ผมจะคิดเกี่ยวกับการแสดงตัวตนผ่านเทคนิคจากงานฝีมือดั้งเดิมแบบลึกซึ้งนั้น ผมได้เรียนรู้และเกี่ยวข้องด้วยตัวตนของผม อย่างไรก็ตามการร่วมงานกับผู้เชี่ยวชาญระดับอาจารย์และดีไซเนอร์ร่วมสมัยไม่น่าสนใจอีกต่อไปและมันเป็นความเป็นที่ยอมรับแบบประเดี๋ยวประด๋าว ด้วยเหตุนี้ผมจึงมุ่งไปที่การสร้างผลลัพธ์ที่แข็งแกร่งเหนือความพยายามแบบธรรมเนียนนิยม นี่คือความจริงสำหรับการร่วมงานกับผู้ที่มีทักษะเฉพาะในพื้นที่อิลจิ-โรอีกด้วย



คุณสามารถอธิบายเกี่ยวกับชิ้นส่วนที่ทำจากกระดาษเกาหลีได้หรือไม่
มันให้ความรู้สึกเหมือนเป็นเพื่อนเก่าของผมเป็นผลงานชิ้นแรก ซึ่งในตอนแรกผมคิดแบบง่ายๆเกี่ยวกับการสร้างโครงสร้างและรูปร่างอันงดงามโดยใช้กระดาษ แต่สรุปได้ว่ารูปแบบของโคมไฟอาจจะเหมาะสมมากที่สุด ช่วงทศวรรษที่ผ่านมากระดาษเกาหลีไม่มีการเปลี่ยนแปลงในแง่ของวัสดุและรูปแบบดังนั้นผมจึงรักษาความคิดริเริ่มนี้เอาไว้ ซึ่งตอนนี้ผู้คนมากมายคิดว่ามันเป็นเหมือนกับลายเซ็นต์ของผมไปแล้ว



‘소동작 작가의 대표작

นอกจากนี้ผลงานโคมไฟที่เรียกว่า ‘บันซัง’ จากชามไม้ และช้อนส้อมที่เคลือบแลคเกอร์ก็น่าสนใจอีกด้วย
ผมเรียนการเคลือบเงามา 2 ปี และผมเหนื่อยจริงๆกับการขัดงานไม้กว่า 8 ชั่วโมงต่อวัน โดยวันนึงกองภาชนะไม้วางอยู่มุมสตูดิโอมันดึงความสนใจของผม และมันเริ่มคุยกับผม ผมจบความคิดว่าผมจะเก็บแสงด้วยการเปลี่ยนรูปร่างของชามและช้อมส้อม ผมไปที่นัมซานเพื่อให้ช่างฝีมือแกะสลักภาชนะไม้และเคลือบด้วยแลคเกอร์ จากนั้นผมแก้ไขรูปร่างและเปลี่ยนเป็นขาตั้งโคมไฟ ซึ่งกระบวนการทั้งหมดเป็นประสบการณ์ที่น่าประทับใจอย่างมาก



นอกจากนี้ก็ยังมีเก้าอี้ที่ขาทำจากกระดาษเกาหลีที่เป็นเอกลักษณ์ไม่เหมือนใคร
ผมแค่คิดว่าผมอยากจะพักหรือม้วนกระดาษเพื่อเปลี่ยนรูปทรงของมัน ซึ่งผมม้วนกระดาษเกาหลีที่มีเส้นใยที่แน่นมากเพื่อเพิ่มความแข็งแรงและเคลือบแลคเกอร์ แค่นั้นก็สามารถแบกรับน้ำหนักของคนได้แล้ว

การมาของยุค นิว-โทร สำหรับคุณแล้วประเพณีดั้งเดิมหรือสุนทรียศาสตร์แบบเกาหลีคืออะไร
ผู้คนมากมายอาจจะคิดถึงดวงจันทร์ทรงเหยือกน้ำหรือชั้นวางของแบบเปิด แน่นอนว่าการออกแบบและงานฝีมือถูกผลิตมาเป็นอย่างดี แต่ผมยังคิดว่าพวกเขาจำกัดแนวคิดมาจากการเรียน ครั้งหนึ่งผมได้ร่วมงานกับช่างฝีมือดั้งเดิมจากเวียดนาม พวกเขามีทักษะด้านเทคนิคเหมือนกับช่างมือดั้งเดิมจากเกาหลี สิ่งที่พวกเขาแตกต่างคือการสร้างบางสิ่งที่ใกล้ชิดกับการใช้ชีวิตโดยไม่ยึดติดกับความภูมิใจในการเป็นอาจารย์



What are your plans for the future?
When I became an independent designer 10 years ago, I wanted to delay attracting attention and gaining popularity. I did not want my images to be consumed too quickly. I still think the same way. I want to consolidate my foundation as a designer and as a director even if it takes time.



‘소동작 작가의 대표작