วิถีแห่งการเสิร์ฟที่สมบูรณ์แบบ – แม้กระทั่งแก้วน้ำ

วิถีแห่งการเสิร์ฟที่สมบูรณ์แบบ – แม้กระทั่งแก้วน้ำ

โซบัน (พาน) เป็นถาดขนาดเล็กและโต๊ะสำหรับวางจานอาหาร ถือเป็นเครื่องมือที่ขาดไม่ได้ในห้องครัวสำหรับวัฒนธรรมการนั่งแบบดั้งเดิมของเกาหลี โดยจะถูกใช้เหมือนกับเป็นถาดสำหรับเสิร์ฟอาหารจากห้องครัวและเป็นโต๊ะในห้องพัก ซึ่งถูกใช้กันอย่างแพร่หลายในระดับชนชั้นในสังคมที่แตกต่างกัน ด้วยรูปทรงที่หลากหลายเป็นเอกลักษณ์ตามภูมิภาคและตามวัตถุประสงค์
โซบันประกอบด้วยกระดานแบนเพื่อวางจานอาหาร (พันมยอน) และขาตั้งเพื่อรองรับกระดาน ซึ่งด้านข้างของกระดานมีรางที่ตกแต่งด้วยชิ้นส่วนหรือลวดลายที่หลากหลายส่วนขาตั้งรองรับด้วยจุงแดและจกแด ซึ่งส่วนใหญ่ผู้หญิงจะเป็นผู้ถือโซบัน โดยมันทำจากไม้แข็.ที่มีน้ำหนักเบา เช่น ต้นแปะก๊วยหรือต้นเอล์ม
นอกจากนี้โซบันยังแบ่งออกเป็นแปดเหลี่ยม, สิบสองเหลี่ยม, สี่เหลี่ยมผืนผ้า, สี่เหลี่ยม, วงกลม, กึ่งวงกลม, ใบไม้ และรูปดอกไม้ ตามรูปทรงของพันมยอน ส่วนขาตั้งอาจจะเป็นแบบกูจกบันที่เป็นรูปทรงเหมือนขาสุนัข, โฮจกบันที่มีรูปร่างเหมือนอุ้งเท้าเสือ และจุกชอลบันที่สลักข้อไม้ไผ่ โดยอิลจูบันหมายถึงโซบันที่มีขาตั้งเดี่ยว และมันยังถูกเรียกว่า ‘ดันกักบัน’ ซึ่งเสาหนึ่งพยุงศูนย์กลางของพันมยอน และอีกสี่เสาพยุงอุ้งเท้าเพื่อความมั่นคง ซึ่งผู้ที่ใช้ส่วนใหญ่เป็นเศรษฐีดังนั้นจึงถูกประดับประดาด้วยของฟุ่มเฟื่อยอย่างเปลือกหอยมุก เป็นต้น อย่างไรก็ตามชิ้นที่ไม่แข็.แรงจะนำไปใช้รองจานผลไม้, สำรับยา หรือสำรับน้ำ
มีการสันนิษฐานว่าอิลจูบันมีมาตั้งแต่สมัยราชวงศ์โชซอนในศตวรรษที่ 19 มีรูปแบบเดิมๆคือเมฆและใบไม้ มีเสาเกลียวที่พยุงทั้ง 12 มุมของพันมยอน โดยเสาค่อนข้างสูง สมดุล และซับซ้อน ซึ่งงานของศิลปิน ฮาจีฮุน แสดงให้เห็นถึงความงามของศิลปะแห่งประเพณีโบราณด้วยนัยยะแห่งสัมผัสที่ทันสมัยกับความสูงที่ยกขึ้นเพื่อถ่ายทอดออกมาเป็นโต๊ะน้ำชา