Sulwhasoo Style

นักแสดง Cho Yeo Jeong

การวาดภาพตัวเองที่ไม่สมบูรณ์แบบ

Actor Cho Yeo Jeong

คำถามแรกในการสัมภาษณ์เธอคือ เธออยากจะแสดงถึงชีวิตของเธอที่ไม่ใช่ 2 วันแบบเดิมๆนี้อย่างไร บนส่วนนึงของผืนผ้าใบเพราะฉันใจจดใจจ่อที่จะได้เห็นอะไรก็ตามที่อยากให้เป็น

ไม่มีการแสดงให้เห็นถึงวัตถุอย่างชัดเจนหรือมีการตรวจสอบอย่างละเอียด เช่นเดียวกับภาพภูมิทัศน์ที่ไม่มีการแต้มแต่งด้วยสีน้ำทีสวยงามแต่เรียบง่าย เมื่อนักแสดงที่น่าหลงใหลได้แสดงออกถึงความอ่อนไหวและพลังของเธอลงบนผืนผ้าใบ เธอบอกว่า เธอกำลังวาดภาพ ‘ตัวของเธอเอง’ เธอเข้าวงการเมื่ออายุ 17 ปี ด้วยการเป็นนางแบบถ่ายแบบลงแมกกาซีนนับร้อยหน้า จากนั้นเธอก็ได้รับบทบาทสำคัญอีกมากมายทั้งนักแสดงหลักและรองในภาพยนตร์และละครโทรทัศน์ ภาพของเธอยังปรากฏให้เห็นมากมายตามบิลบอร์ดโฆษณา ซึ่งในบทบาทที่เธอได้รับแตกต่างกันในทุกๆวัน ดังนั้นเธอจึงต้องเติมสีสันที่หลากหลายบนใบหน้า สำหรับโช ยอจองแล้วใบหน้าไม่ใช่มาตรฐานแห่งความงาม แต่มันคือภาพรวมทั้งหมดของบทบาทชีวิตที่มีขึ้นมีลง
“ฉันรู้สึกเหมือนว่าฉันได้เก็บภาพภาพบนใบหน้าของฉันเพื่อดูว่าวันนี้ฉันดูเป็นอย่างไรบ้าง มันคือใบหน้าของฉันในฐานะนักแสดง แต่มันก็ยังเป็นหน้าของฉันในฐานะ โช ยอจอง เช่นกัน ฉันคิดฉันไม่สามารถซ่อนใบหน้าจริงของฉันได้เลย แม้ในขณะที่ฉันกำลังแสดง ใบหน้าของฉันบอกฉันได้ชัดเจนว่าฉันใช้ชีวิตแบบไหน ฉันเชื่อจริงๆเลยว่าฉันต้องดูแลหน้าและอายุของฉันอย่างดี” เธอมีใบหน้าที่สมบูรณ์แบบ ทั้งดวงตาที่สวย จมูก และริมฝีปาก บางคนอาจจะอิจฉาอยากที่จะมีใบหน้าแบบเธอมากกว่าอะไรในโลก แต่บางครั้งความงามของเธอก็กลายเป็นกำแพงที่ขวางกั้นเส้นทางของเธอ และบางครั้งเกิดจากอคติที่น่าขบขันของคนอื่นๆ ซึ่งบางครั้งเธอก็รู้สึกลังเลที่อวดใบหน้าที่แลดูอ่อนเยาว์เพราะคนอื่นๆอาจหันไปสนใจมันมากกว่าคุณภาพของงานและความสามารถของเธอ แต่เธอก็รู้สึกสบายมากขึ้นและสวยมากกว่าเดิมมากหลังจากทำลายอุปสรรคต่างๆที่ถูกตั้งเอาไว้ อย่างไรก็เป็นหนที่สองที่มีคนบอกเธอว่าเธอสวยขึ้นมากกว่าเดิมมากวันนี้
“ฉันรู้สึกดีมากๆเมื่อมีคนบอกว่าฉันสวย เพราะใบหน้าของฉันไม่เปลี่ยนไปแม้แต่น้อย เค้าไม่ได้พูดชัดเจนถึง ตาของฉัน จมูก หรือริมฝีปาก มันหมายความว่าภาพโดยรวมในฐานะนักแสดงของฉันกลับมาแล้ว แต่ฉันมองว่ามันเป็ฯเหตุผลที่ดีพอในตอนนี้”

Actor Cho Yeo Jeong

เธอไม่ได้สร้างมูลค่าให้ตัวเองด้วยการผ่อนคลายของเธอเพื่อให้มีผิวที่สวย แต่เป็นการรักษาสัญญากับตัวเองว่าจะไม่เกียจคร้าน

ฟังดูดีเกินกว่าการเป็นนักแสดงธรรมดาๆ แต่เธออธิบายได้ชัดเจนว่าเธอหมายถึงอะไร

“เมื่อคุณดึงดูดความสนใจด้วยความน่ารักของคุณนั่นมันก็แค่ความรู้สึก ความรู้สึกพึงพอใจคือการแสดงออกจากการที่คุณเห็นใครก็ตามที่น่ารักดูดีซึ่งมันก็ไม่ใช่เรื่องธรรมดาไปซะหมด มันคือหนึ่งในคำชมที่ดีที่สุดอย่างน้อยก็สำหรับฉัน โดยผู้คนมากมายกำลังเฝ้าดูการแสดงที่ฉันชื่นชอบด้วยความรู้สึกที่ดีที่พวกเขามีต่อฉัน”
เธอแบ่งเวลาฝึกฝนการเต้นบัลเล่ต์ 2-3 ชั่วโมงก่อนการถ่ายแบบลงโซลวาซูแมกกาซีน โดยเริ่มต้นด้วยพิลาทิส และการเต้น tanz ก่อนหันมาเต้นบัลเล่ต์ ซึ่งทำให้ให้เธอสวยจนน่าตะลึง เธอไม่ได้สร้างมูลค่าให้ตัวเองด้วยการผ่อนคลายตัวเองเพื่อให้มีผิวที่สวย แต่เป็นการรักษาสัญญากับตัวเองว่าจะไม่เกียจคร้าน โดยคุณค่าของเธอยังสัมพันธ์กับการแสวงหาความงามจากภายในของ Sulwhasoo อีกด้วย
ภาพยนตร์ของเธอ <The Target>ที่ฉายออกอากาศทางโทรทัศน์ แม้ว่าบทบาทที่เธอได้รับจะห่างจากตัวเธอ แต่เธอก็ยังดูมันจนจบและวิจารณ์การแสดงตัวเองอย่างชัดเจน แม้จะผ่านมา 3 ปีแล้ว แต่เธอรู้สึกเขินเพราะฝีมือการแสดงเพียงแค่พอใช้ได้เท่านั้น “สมาธิในการแสดงที่ดีขึ้นเหมือนกับกลุ่มไหมพรมที่คุณไม่สามารถคายม้วนมันออกได้ เมื่อใดที่คุณไตร่ตรองและแก้ปัญหาอย่างหนึ่งได้ คุณก็ต้องเผชิญกับสิ่งอื่นๆอีกไปเรื่อยๆ คุณรู้สึกว่าคุณกำลังก้าวไปข้างหน้าทีละนิดพร้อมขบคิดซ้ำๆ แต่คุณยังมีเส้นทางอีกยาวไกลที่จะเดินต่อไป ซึ่งยังก็คงจะยังขบคิดแบบนี้ไปเรื่อยๆแม้ว่าตอนนั้นผมของฉันจะเปลี่ยนเป็นสีเทาทั้งศีรษะก็ตาม”
เธอจะยังคงตามความฝันของเธอที่จะเป็น 'นักแสดงหญิงอันดับต้นๆของวงการ' แต่มุมมองของการก้าวขึ้นไปของเธอนั้นเปลี่ยนแปลงไป ตอนนี้เธอเชื่อว่าการเป็นนักแสดงแถวหน้านั้นไม่ใช่แค่ความนิยมหรือรางวัลเท่านั้น แต่เธอต้องพอใจกับประสิทธิภาพในการแสดงของเธอด้วย การแสดงคือคำอธิบายที่บ่อยครั้งจะเปรียบดั่งการต่อสู้กับตัวเองที่ไม่มีที่สิ้นสุด ขณะที่คุณยังคงต่อสู้กับตัวคุณเองอย่างต่อเนื่อง คุณจะได้พบพานกับผู้คนที่มีคุณค่ามากมายที่สังเกตคุณที่ชี้ความผิดพลาดของคุณ และคิดเส้นทางของคุณในอนาคต ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าการปกป้องและความรักที่แท้จริงของคุณสำหรับงานแสดงและคนที่มีคุณค่าที่รายล้อมรอบตัวคุณ ขณะที่การใช้ชีวิตอิสระและชีวิตที่เป็นธรรมชาติ ฉันไม่สามารถรอเพื่อการแสดงครั้งต่อไปของเธอ หลังจากที่เธออธิบายว่าเธอยุ่งขนาดไหน เพราะหลายสิ่งที่เธอได้คิดและไตร่ตรอง แต่สิ่งที่ยังตราตรึงคือรูปภาพที่เป็ฯที่พึงพอใจบนใบหน้าของเธอและดวงตาที่สดใสของเธอดูเหมือนจะเป็นสัญญาณที่เป็นผลงานชิ้นเอกบนเส้นทางนี้